سلام،

  نوشته ی زیر برگردانِ شعری از شاعر رمانتیک انگلستان ویلیام بلیک می باشد... 

 

 

اندوهِ نوزاد

 

مادر آهی از دل آورد و پدر هم گریه کرد؛

 

پس نهادم پای در دنیای یکسر بیم و درد؛

 

بی کس و عریان و همچون نی همه گریان شدم؛

 

همچو دیوی در میانِ ابرکی پنهان شدم.

 

 

 

در میانِ دستِ بابا میزدم من دست و پا،

 

در جدل با بندِ قنداق آمدم آن روز ها؛

 

پس همه در بند و بی جان بهتر آن دیدم روم

رو سوی پستانِ مادر در میانِ قهر و غم.